جوان آنلاین: پرسپولیس بازی نمیکند، به زمین میآید، میبازد و میرود، همین و بس، بدون آنکه آب از آب تکان بخورد. گویی که به باختن خو گرفته و هیچ مشکلی با آن ندارد. البته با این تفاوت که تا دیروز به حریفانش در بازیهای خارج از خانه نه نمیگفت، اما از این هفته به بعد در خانه هم میبازد! پرسپولیس رسماً درگیر بحرانی شده که سالها با آن بیگانه بود.
هیچ کس نمیداند به راستی داستان چیست که پیام نیازمند، گلری که تا همین چند هفته قبل آمار کلینشیتهایش توجهها را به خود جلب کرده بود، این روزها با تعداد گلهایی که دریافت میکند جلب توجه کرده است، درست مثل پورعلیگنجی که بیخ خط دفاعی، جایی که تجربه یک بازیکن میتواند سدی باشد برابر مهاجمان حریف، از مهار آنها درمیماند. همانطور که سروش رفیعی در عین ناباوری در میانه میدان بارها و بارها پاسهایش لو میرود و جریان بازی از حمله به ضدحمله تغییر میکند.
پرسپولیس مدتهاست دیگر بازی نمیکند و صرفاً در زمین حضور دارد. رویهای که در مصاف با خیبر مشهودتر از هر زمان دیگری بود، به طوری که شاگردان رحمتی هر کاری دلشان خواست در زمین بازی انجام دادند. از پرس پرسپولیس در زمین خودش گرفته تا دریبل بازیکنان در خط عرضی زمین، شوتزنی، گرفتن توپ و خنثی کردن تاکتیکهای اوسمار، آنهم در شرایطی که به نظر میرسید خیبر با توجه به محرومیت رحمتی و حضورش روی سکوها، شب سختی برابر پرسپولیس داشته باشد، اما بیتردید اوسمار و شاگردانش در دل خدا را شاکر بودند بابت برگزاری بازی بدون حضور تماشاگران و عدم حضور رحمتی روی نیمکت رقیب!
هیچ کس نمیداند داستان چیست؛ چرا عالیشاه مدام مصدوم میشود؟ تیم درست زمانی که درون ۱۸ قدم حریف است و باید به دنبال یافتن روزنهای برای رسیدن به دروازه باشد، آنقدر رو به عقب بازی میکند که توپ میرسد به پیام نیازمند. گویی که سرخپوشان مسیر دروازه را گم کردهاند! اما قابل قبول نیست، اینکه پرسپولیس حتی یک حمله قابل قبول را هم روی دروازه حریف تدارک نبیند اصلاً قابل قبول نیست. درست است که شاگردان رحمتی ۱۰۰ خود را گذاشتند و از جان و دل بازی کردند و با دوندگی بیامان و پرس بازیکنان پرسپولیس این تیم را گیر انداختند، اما حتی عملکرد فوقالعاده حریف خرمآبادی هم نمیتواند بازی ضعیف پرسپولیس را که صرفاً حضور در زمین بود تا بازی، توجیه کند.
علیپور، برترین پاسور لیگ است با شش پاس و بهترین گلزن سرخپوشان با شش گل زده، اما موتور گلزنی او از نیمه دور رفت خاموش شد و دیگر روشن نشد. بیشک این بازیکن نیز از این شرایط راضی نیست، اما معلوم نیست چرا علیپور در زمین بازی تمرکز ندارد که وقتی بیفوما کاملاً آزاد است و در بهترین موقعیت برای تهدید دروازه حریف، این مهاجم توپش را جایی دیگر میفرستد. آیا او را نمیبیند یا نمیخواهد ببیند؟!
اوسمار خود هم نمیداند مشکل تیمش دقیقاً از کجاست. او که همواره در کمال احترام پاسخگوی هر سؤال و انتقادی بوده، اینبار با چهرهای برافروخته مقابل اصحاب رسانه مینشیند و پرواضح است که منتظر کوچکترین فرصتی بوده برای ترکیدن. بیانیه باشگاه و جریمههای در نظر گرفته شده اصلاً به مزاج او خوش نیامده و مدعی است که این رویه اعتماد بین مدیریت، کادرفنی و بازیکنان را از بین برده است. اما واقعیت این است که تیم او در پنج بازی از هفت بازی اخیر متحمل شکست شده تا با دو بازی بیشتر از رقبای اصلی خود، در رده پنجم جدول جای داشته باشد و فاصله دو امتیازی صدرنشین. این یعنی کافیست تراکتور، استقلال و سپاهان در دو بازی عقبافتاده خود برنده میدان شوند تا صدر جدول رسماً برای سرخپوشان دستنیافتنی باشد. جایگاهی که بارها و بارها طی هفتههای اخیر در دسترس پرسپولیس بود، اما هر بار در کمال ناباوری با ارائه یک بازی غیرقابل انتظار فرصت چنگ زدن به آن را از دست داد، گویی اصلاً علاقهای به صدرنشینی ندارد. حالا با این شرایط، بسیاری بر این باورند که اوسمار در این تیم ماندنی نیست، خصوصاً که خودش هم گفت اگر بخواهند، رفتنش قابل مذاکره است، اما یافتن جایگزین هم کار سادهای نیست، خصوصاً اگر باقری هدایت موقت را نپذیرد.
